حوزه علميه زهراي اطهر (س) لارستان
خدايا چنان كن سرانجام كار توخوشنود باشي و ما رستگار
 
  خانه آخرین مطالب لینک دوستان تماس با ما  

   


جانم فداي رهبر عزيزم








جستجو






تدبر در قرآن

آیه قرآن



دانشنامه مهدويت

مهدویت امام زمان (عج)



رتبه

  • رتبه کشوری دیروز: 93
  • رتبه مدرسه دیروز: 1
  • رتبه کشوری 5 روز گذشته: 198
  • رتبه مدرسه 5 روز گذشته: 1
  • رتبه کشوری 90 روز گذشته: 336
  • رتبه مدرسه 90 روز گذشته: 1





  • کاربران آنلاین

  • مدرسه علمیه کوثر ورامین
  • عابدي
  • گل نرگس
  • سین بانو
  • روشنک بنت سینا
  • محدثه معین السادات
  • حب الحسین




  • تبلیغات

  • شهادت امام رضا (ع)
  • رحلت پیامبر
  • شهادت امام حسن محتبی (ع)





  • گالري عكس



    برای نمایش تصاویر گالری كلیك كنید


    دریافت كد گالری عكس در وب

    



    تقويم



      دو خواسته رهبر انقلاب درباره انتخابات ۹۶   ...

    در نخستین روز سال ۱۳۹۶، حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر انقلاب اسلامی عصر امروز (سه‌شنبه) با حضور در حرم مطهر حضرت علی بن موسی الرضا علیه‌السلام در جمع زائران و مجاوران این حرم نورانی سخنرانی کردند. بخش پایانی سخنرانی رهبر انقلاب به مسئله‌ی انتخابات اختصاص یافت. پایگاه اطلاع‌رسانی KHAMENEI.IR گزیده‌ای از سخنان رهبر انقلاب درباره‌ی انتخابات پیش رو را منتشر می‌کند.
    امّا مسئله‌ی انتخابات؛ برادران و خواهران عزیز! انتخابات در کشور ما بسیار مهم است، نه­‌فقط انتخاب ریاست جمهوری؛ انتخابات مجلس هم همین‌جور است، انتخابات شوراها هم همین‌جور است. انتخابات یکی از دو رکن مردم‌سالاری دینی است. مردم‌سالاری دینی روی دو ستون ایستاده است؛ یکی از این دو ستون رأی مردم است، انتخابات است. ما به برکت انتخابات به دنیا فخر میفروشیم. دشمنان برای کوبیدن ملّت ایران و جمهوری اسلامی انتخابات ما را ندیده میگیرند و متّهم میکنند. این نشان میدهد انتخابات خیلی مهم است.(۱) انتخابات بسیار مهم است. مایه‌ی عزّت ملّی است؛ مایه‌ی تقویت ملّت ایران است؛ مایه‌ی آبروی ملّت ایران است. البتّه در باب انتخابات ان‌شاءالله من باز هم صحبت خواهم کرد؛ آنچه امروز در[باره­‌ی] مسئله‌ی انتخابات عرض میکنم این است که این یک پدیده‌ی اقتدارآفرین است؛ مردم دنیا، صاحب­‌نظران دنیا در مقابل فکر مردم­‌سالاری دینی که در دنیا مطرح شد، مجذوب شدند. در مقابل مکاتب گوناگون مثل لیبرالیسم و کمونیسم و فاشیسم و امثال اینها، امام بزرگوار مردم‌سالاری دینی را که همان جمهوری اسلامی است، وارد میدان کرد و ملّتها را و خواص را در همه‌ی امکنه­‌ی عالم، در همه‌ی کشورهای دنیا مجذوب خود کرد. این مردم­‌سالاری دینی متّکی است به انتخابات و باید در انتخابات واقعاً ملّت ایران بدرخشد.

    * آنچه من عرض میکنم و در درجه‌ی اوّل برای این حقیر مهم است، شرکت عمومی در انتخابات است و [اینکه] همه‌ی آحادی که میتوانند رأی بدهند و مشمول قانونند وارد انتخابات بشوند و انتخابات را پُرشور کنند؛ این اوّلین خواسته و مهم­ترین خواسته‌ی ما است.

    * آنچه در مورد انتخابات من عرض میکنم این است که در امر انتخابات مُرّ قانون باید عمل بشود؛ مُرّ قانون باید عمل بشود. نتیجه‌ی انتخابات ملّت هرچه شد، این معتبر است، این قانون است. بنده در انتخاباتها دخالت نمیکنم؛ هیچ‌وقت به مردم نگفته‌ام و نمیگویم این کس را انتخاب کنید، آن کس را انتخاب نکنید. فقط یک جا بنده دخالت میکنم و آن جایی است که کسانی بخواهند در مقابل رأی مردم و انتخاب مردم بِایستند و با مزاحمت در مقابل رأی مردم، رأی مردم را بشکنند. هرکس بخواهد با نتیجه‌ی آراء ملّت دربیفتد، بنده در مقابلش می­‌ایستم. در سالهای گذشته و انتخاباتهای گذشته هم همین‌جور بوده؛ در سال ۷۶ در سال ۸۴ در سال ۸۸ در سال ۹۲؛ بعضی مقابل چشم مردم بوده و مردم مطّلع شده‌اند؛ بعضی را هم مردم مطّلع نشده‌اند امّا این حقیر در جریان قرار گرفته‌ام. در همه‌ی این سالهایی که شمردم، کسانی بودند که میخواستند در مقابل انتخابات بِایستند؛ که در سال ۸۸ آشکار شد و آمدند در میدان اردوکشی کردند، و در آن سالهای دیگر جور دیگری [بود]. در همه‌ی این سالها بنده ایستادم و گفتم نتیجه‌ی انتخابات مردم هرچه هست باید تحقّق پیدا کند؛ این آنجایی است که من در امر انتخابات دخالت میکنم و در مقابل مخالفین و معارضین انتخابات می­‌ایستم؛ امّا در بقیّه‌ی امور دیگر نه، باید مُرّ قانون عمل بشود؛ مردم تشخیص بدهند و حرکت کنند.

    * و من پیش­‌بینی­‌ام این است که به توفیق الهی انتخابات ما انتخابات پُرشوری خواهد بود، انتخابات فراگیری خواهد بود. امیدواریم ان‌شاءالله نتیجه­‌ی انتخابات هم -چه در شوراها، چه در مورد ریاست جمهوری- چیزی باشد که موجب رضای الهی و سعادت ملّت ایران باشد. و من میگویم انتخابات را خوب برگزار کنید؛ ملّت سرافراز خواهد شد، ملّت با انتخاباتِ خوب پیش خواهد رفت و دشمن هم به توفیق الهی هیچ غلطی نمیتواند بکند.

    ۱) در پاسخ به شعار هیهات منّا الذّلّه برخی از حضّار، معظّمٌ‌له فرمودند: توجّه کنید! اینجا اگر لازم است هیهات بگویید، بگویید هیهات از عدم انتخابات

    اشتراک گذاری این مطلب!
    موضوعات: اجتماعی  لینک ثابت



    [سه شنبه 1396-02-12] [ 10:39:00 ب.ظ ]





      پیام مهم رهبر انقلاب به مسلمانان جهان: جهان اسلام بخاطر رفتار ظالمانه سعودی فکری اساسی برای مسئله حج کند   ...

    پیام مهم رهبر انقلاب به مسلمانان جهان:

    جهان اسلام بخاطر رفتار ظالمانه سعودی فکری اساسی برای مسئله حج کند

    در آستانه ایام حج، حضرت آیت الله خامنه ای رهبر معظم انقلاب اسلامی در پیام مهمی به مسلمانان سراسر جهان و حجاج بیت‌الله الحرام، حج ابراهیمی را مظهر عزت و عظمت امت اسلامی در مقابل زورگویان بین‌المللی خواندند و با اشاره به حوادث تلخ فاجعه منا، خطاب به دولتها و ملتهای اسلامی تأکید کردند:

    جهان اسلام، اعم از دولتها و ملّتهای مسلمان باید حاکمان سعودی را به درستی بشناسند و به‌خاطر جنایاتی که در گستره‌ی جهان اسلام به بار آورده‌اند، گریبان آنها را رها نکنند و فکری اساسی برای مدیریّت حرمین شریفین و مسئله‌ی حج بکنند.

    متن پیام رهبر انقلاب اسلامی به این شرح است:
    بسم اللّه الرّحمن الرّحیم وَ الحَمدُ لِلّهِ رَبِّ العالَمین وَ صَلَّی اللّهُ عَلی سَیّدِنا مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّیِّبینَ وَ صَحبِهِ المُنتَجَبین وَ مَن تَبِعَهُم بِاِحسانٍ اِلی یَومِ الدّین.

    برادران و خواهران مسلمان در سراسر جهان!

    موسم حج برای مسلمانان، موسم افتخار و شُکوه در چشم خلایق، و موسم نورانیّت دل و خشوع و ابتهال (۱) در برابر خالق است. حج، فریضه‌ای قدسی و دنیوی و خدایی و مردمی است. از سویی فرمان «فَاذکُرُوا اللّهَ کَذِکرِکُم ءابآءَکُم اَو اَشَدَّ ذِکرًا» (۲) و «وَ اذکُرُوا اللّهَ فی اَیّامٍ مَعدوداتٍ» (۳) و از سویی خطابِ «اَلَّذی جَعَلناهُ لِلنّاسِ سَوآءَنِ العاکِفُ فیهِ وَالباد» (۴) ابعاد بی‌انتها و متفاوت آن را روشن میسازد.

    در این فریضه‌ی بی‌نظیر، امنیّت زمان و مکان همچون نشانه‌ای آشکار و ستاره‌ای درخشان، دل انسانها را آرامش میبخشد و حج‌گزار را از محاصره‌ی عوامل ناامنی که از سوی ستمگران سلطه‌گر، همواره آحاد بشر را تهدید کرده است بیرون میکشد و لذّت ایمنی را در دوره‌ای معیّن به او میچشاند.

    حجّ ابراهیمی که اسلام به مسلمانان هدیه کرده است، مظهر عزّت و معنویّت و وحدت و شُکوه است؛ عظمت امّت اسلامی و اتّکاء آنان به قدرت لایزال الهی را به رخ بدخواهان و دشمنان میکِشد و فاصله‌ی آنان را با منجلاب فساد و حقارت و استضعافی که زورگویان و قلدران بین‌المللی بر جوامع بشری تحمیل میکنند، برجسته میسازد. حجّ اسلامی و توحیدی، مظهر «اَشِدّآءُ عَلَی الکُفّارِ رُحَمآءُ بَینَهُم» (۵) است؛ جایگاه برائت از مشرکان و الفت و وحدت با مؤمنان است.

    آنان که حج را به یک سفر زیارتی ـ سیاحتی فروکاسته و دشمنی و کینه‌ی خود با ملّت مؤمن و انقلابی ایران را در زیر عنوان «سیاسی کردن حج» پنهان ساخته‌اند، شیطانهایی خُرد و حقیرند که از به خطر افتادنِ مطامع شیطان بزرگ، آمریکا، به خود میلرزند. حکّام سعودی که امسال صدّ عن سبیل‌اللّه و المسجد الحرام کرده (۶) و راه حجّاج غیور و مؤمن ایرانی به خانه‌ِی محبوب را بسته‌اند، گمراهانی روسیاهند که بقای خود بر اریکه‌ی قدرت ظالمانه را در دفاع از مستکبران جهانی و هم‌پیمانی با صهیونیسم و آمریکا و تلاش برای برآوردن خواسته‌ی آنان میدانند و در این راه از هیچ خیانتی روی‌گردان نیستند.
    اکنون قریب یک سال از حوادث مُدهش (۷) منا میگذرد که در آن، چند هزار نفر در روز عید و در لباس احرام، در زیر آفتاب و با لب تشنه، مظلومانه جان باختند؛ اندکی پیش از آن در مسجدالحرام نیز جمعی در حال عبادت و در طواف و نماز به خاک و خون کشیده شدند. حکّام سعودی در هر دو حادثه مقصّرند؛ این چیزی است که همه‌ی حاضران و ناظران و تحلیلگران فنّی بر آن اتّفاقِ‌نظر دارند؛ و گمانِ عمدی بودن حادثه نیز از سوی برخی صاحب‌نظران مطرح شد. تعلّل و کوتاهی در نجات مجروحان نیمه‌جانی که جان شیفته و دل مشتاق آنان در عید قربان با زبان ذاکر و ترنّم آیات الهی همراه بود، نیز قطعی و مسلّم است. مردان قسیّ‌القلب و جنایت‌کار سعودی آنان را با جان‌باختگان، در کانتینرهای دربسته محبوس ساختند و به جای درمان و کمک یا حتّی رساندن آب به لبان تشنه‌ی آنان، آنها را به شهادت رساندند. چند هزار خانواده از کشورهای گوناگون عزیزان خود را از دست دادند و ملّتهای آنان داغدار شدند. از جمهوری اسلامی نزدیک به پانصد نفر در میان شهدا بودند. دل خانواده‌ها همچنان مجروح و داغدار است و ملّت همچنان غمگین و خشمگین است.

    حکّام سعودی به جای عذرخواهی و پشیمانی و تعقیب قضائیِ مقصّران مستقیمِ این حادثه‌ی هولناک، با نهایت بی‌شرمی و وقاحت، حتّی از تشکیل هیئت حقیقت‌یاب بین‌الملل اسلامی نیز سر باز زدند؛ به جای ایستادن در جایگاه متّهم، در جایگاه مدّعی ایستادند و دشمنیِ دیرین خود با جمهوری اسلامی و با هر پرچم برافراشته‌ی اسلام در مقابله با کفر و استکبار را با خباثت و سَبُک‌سریِ بیشتر آشکار ساختند.

    بوقهای تبلیغاتی آنان اعم از سیاستمدارانی که رفتار آنان در برابر صهیونیست‌ها و آمریکا ننگ جهان اسلام است، تا مفتیان ناپرهیزکار و حرام‌خواری که آشکارا برخلافِ کتاب و سنّت فتوا میدهند، تا پادوهای مطبوعاتی که حتّی وجدان حرفه‌ای هم مانع دروغ‌سازی و دروغ‌گویی آنان نیست، تلاش بیهوده میکنند که جمهوری اسلامی را در محروم‌سازی حجّاج ایرانی از حجّ امسال، متّهم نشان دهند. حکّام فتنه‌انگیزی که با تشکیل و تجهیز گروه‌های تکفیری و شرور، دنیای اسلام را گرفتار جنگهای داخلی و قتل و جرح بی‌گناهان کرده‌اند و یمن و عراق و شام و لیبی و برخی دیگر از کشورها را به خون آغشته‌اند؛ سیاست‌بازانِ از خدا بی‌خبری که دست دوستی به رژیم اشغالگر صهیونیست داده و چشم بر رنج و مصیبت جانکاه فلسطینیان بسته‌اند و دامنه‌ی ظلم و خیانت خود را تا شهر و روستای بحرین گسترده‌اند؛ حاکمان بی‌دین و بی‌وجدانی که فاجعه‌ی بزرگ منا را پدید آورده و با نام خادمان حرمین، حریم حرم امن الهی را شکسته و میهمانان خدای رحمان را در روز عید در منا و پیش از آن در مسجدالحرام قربانی کرده‌اند، اکنون از سیاسی نشدن حج دَم میزنند و دیگران را به گناهان بزرگی که خود مرتکب شده یا تسبیب (۸) کرده‌اند، متّهم میکنند. آنان مصداق کامل بیان روشنگر قرآن کریمند که فرمود: وَ اِذا تَوَلّیٰ سَعیٰ فِی الاَرضِ لِیُفسِدَ فیها وَ یُهلِکَ الحَرثَ وَ النَّسلَ وَ اللّهُ لا یُحِبُّ الفَساد * وَ اِذا قیلَ لَهُ اتَّقِ اللّهَ اَخَذَتهُ العِزَّةُ بِالاِثمِ فَحَسبُه‌و جَهَنَّمُ وَ لَبِئسَ المِهاد». (۹)
     امسال نیز بنا بر گزارشها، علاوه بر صدّ (۱۰) حجّاج ایرانی و برخی ملّتهای دیگر، حجّاج دیگر کشورها را در محدوده‌ی کنترل‌های نامعهود (۱۱) با کمک دستگاه‌های جاسوسی آمریکا و رژیم صهیونیستی قرار داده و خانه‌ی امن الهی را برای همه ناامن کرده‌اند. جهان اسلام، اعم از دولتها و ملّتهای مسلمان باید حاکمان سعودی را بشناسند و واقعیت هتّاک و بی‌ایمان و وابسته و مادّی آنان را بدرستی درک کنند؛ باید به‌خاطر جنایاتی که در گستره‌ی جهان اسلام به بار آورده‌اند، گریبان آنها را رها نکنند؛ باید به‌خاطر رفتار ظالمانه‌ی آنان با ضیوف (۱۲) الرّحمان، فکری اساسی برای مدیریّت حرمین شریفین و مسئله‌ی حج بکنند. کوتاهی در این وظیفه، آینده‌ی امّت اسلامی را با مشکلات بزرگ‌تری مواجه خواهد ساخت.

    برادران و خواهران مسلمان! امسال جای حجّاج مشتاق و بااخلاص ایرانی در مراسم حج خالی است، ولی آنان با قلبهای خود حاضر و در کنار حاجیان از سراسر جهان و نگران حال آنان هستند، و دعا میکنند که شجره‌ی ملعونه‌ی طواغیت نتوانند گزندی به آنان برسانند. برادران و خواهران ایرانیِ خود را در دعاها و عبادتها و مناجاتهای خود یاد کنید و برای رفع گرفتاری‌ها از جوامع اسلامی و کوتاه شدن دست مستکبران و صهیونیست‌ها و سرسپردگان آنها از امّت اسلامی دعا کنید.

    اینجانب یاد شهدای منا و مسجدالحرام در سال گذشته و شهدای مکّه در سال ۶۶ (۱۳) را گرامی میدارم و از خدای عزّوجلّ برای آنان طلب مغفرت و رحمت و علوّ درجات میکنم و با سلام به حضرت بقیّةالله اعظم (روحی له الفداء) دعای مستجاب آن بزرگوار را برای اعتلای امّت اسلامی و نجات مسلمانان از فتنه و شرّ دشمنان طلب مینمایم.

    و باللّه التّوفیق و علیه التُّکلان سیّدعلی خامنه‌ای
    آخر ذی‌القعده ۱۴۳۷ * ۱۲/ شهریور ماه/۹۵

    پی نوشت:

    1. تضرّع

    ۲. سوره‌ی بقره، بخشی از آیه‌ی ۲۰۰؛ «…همان‌گونه که پدران خود را به یاد می‌آورید، یا با یادکردنی  بیشتر، خدا را به یاد آورید…»

    ۳. سوره‌ی بقره، بخشی از آیه‌ی ۲۰۳؛ « و خدا را در روزهای معیّن یاد کنید…»

    ۴. سوره‌ی حج، بخشی از آیه‌ی ۲۵؛ «…که آن را برای مردم، اعم از مقیم در آنجا و بادیه‌نشین، یکسان قرار دادیم…»

    ۵. سوره‌ی فتح، بخشی از آیه‌ی ۲۹؛ «…برکافران سختگیر و با همدیگر مهربان…»

    ۶. بازداشتن از راه خدا و مسجد الحرام

    ۷. هراس انگیز

    ۸. باعث شدن، موجب شدن

    ۹. سوره‌ی بقره، آیه‌ی ۲۰۵ و۲۰۶؛ « و چون برگردد [یا ریاستی یابد] کوشش میکند که در زمین فساد نماید و کشت و نسل را نابود سازد و خداوند تباهکاری را دوست ندارد. چون به او گفته شود «از خدا پروا کن»، نخوت او را به گناه کشاند. پس جهنّم برای او بس است، و چه بد بستری است.»

    ۱۰. بازداشتن، مانع شدن

    ۱۱. غیر متداول، غیر معمول

    ۱۲. میهمانان

    ۱۳. فاجعه‌ی جمعه‌ی خونین مکّه، نمونه‌ای دیگر از خصومتهای آمریکا است که در روز ۹ مرداد ۱۳۶۶ (۶ ذی‌الحجّه ۱۴۰۷ ق) در موسم حج و پس از مراسم برائت از شرک و مشرکین، توسّط حکّام رژیم آل‌سعود روی داد و ضمن هتک حرمت آن حرم امن الهی، نزدیک به چهارصد ایرانی و غیرایرانی - که اکثراً زنان بودند – به شهادت رسیدند و چندین برابر این تعداد نیز مجروح شدند.

    منبع:سایت رهبری

    اشتراک گذاری این مطلب!
    موضوعات: اجتماعی  لینک ثابت



    [چهارشنبه 1395-06-17] [ 09:30:00 ق.ظ ]





      40 حدیث مهم و اخلاقی از امام رضا (ع) مجموعه : مذهبی   ...

    40 حدیث مهم و اخلاقی از امام رضا (ع)
    مجموعه : مذهبی

     


    1- سه ویژگى برجسته مؤمن

     

    لا یَكُونُ الْمُؤْمِنُ مُؤْمِنًا حَتّى تَكُونَ فیهِ ثَلاثُ خِصال:1ـ سُنَّةٌ مِنْ رَبِّهِ. 2ـ وَ سُنَّةٌ مِنْ نَبِیِّهِ. 3ـ وَ سُنَّةٌ مِنْ وَلِیِّهِ. فَأَمَّا السُّنَّةُ مِنْ رَبِّهِ فَكِتْمانُ سِرِّهِ. وَ أَمَّا السُّنَّةُ مِنْ نَبِیِّهِ فَمُداراةُ النّاسِ. وَ أَمَّا السُّنَّةُ مِنْ وَلِیِّهِ فَالصَّبْرُ فِى الْبَأْساءِ وَ الضَّرّاءِ.

     

    مؤمن، مؤمن واقعى نیست، مگر آن كه سه خصلت در او باشد:سنّتى از پروردگارش و سنّتى از پیامبرش و سنّتى از امامش. امّا سنّت پروردگارش، پوشاندن راز خود است،امّا سنّت پیغمبرش، مدارا و نرم رفتارى با مردم است،امّا سنّت امامش، صبر كردن در زمان تنگدستى و پریشان حالى است.

     

     

    2- پاداش نیكى پنهانى و سزاى افشا كننده بدى

     

    « أَلْمُسْتَتِرُ بِالْحَسَنَةِ یَعْدِلُ سَبْعینَ حَسَنَةً، وَ الْمُذیعُ بِالسَّیِّئَةِ مَخْذُولٌ، وَالْمُسْتَتِرُ بِالسَّیِّئَةِ مَغْفُورٌ لَهُ ».

    پنهان كننده كار نیك [پاداشش] برابر هفتاد حسنه است، و آشكاركننده كار بد سرافكنده است، و پنهان كننده كار بد آمرزیده است.

     

     

    3- نظافت

     

    « مِنْ أَخْلاقِ الأَنْبِیاءِ التَّنَظُّفُ ».

    از اخلاق پیامبران، نظافت و پاكیزگى است.

     

     

     

    4- امین و امیننما

     

    « لَمْ یَخُنْكَ الاَْمینُ وَ لكِنِ ائْتَمَنْتَ الْخائِنَ ».

    امین به تو خیانت نكرده [و نمىكند] و لیكن [تو] خائن را امین تصوّر نموده اى.

     

     

    اشتراک گذاری این مطلب!

    صفحات: 1 · 2

    موضوعات: روشنگري بخون روشن شي  لینک ثابت



    [یکشنبه 1395-05-24] [ 11:06:00 ب.ظ ]





      كليپ صلوات خاصه بر حضرت احمد بن موسي عليه السلام كليك كنيد   ...
    موضوعات: امامزادگان  لینک ثابت



    [چهارشنبه 1395-05-20] [ 08:46:00 ق.ظ ]





      حضرت احمد بن موسي شاهچراغ عليه السلام   ...

    با سلام

    درود فراوان بر روح عزيز و گرانقدر حضرت احمد بن موسي شاهچراغ عليه السلام

    اين فايلي كه در زير متن قرار داده ام يك كليپ بسيار زيبا و ديدني از صحن و سراي حضرت  با  موزيك دلنشين بنام شاه چراغ  ،هست كه توليدي خودم هست  پيشنهاد مي كنم حتما حتما دانلود كنيد و تماشا كنيد و ما رو هم دعا كنيد . متشكرم

    كليك كنيد

    اشتراک گذاری این مطلب!
    موضوعات: زندگينامه بزرگان, امامزادگان  لینک ثابت



     [ 08:17:00 ق.ظ ]





      مدفونین مشهور در حرم حضرت احمد بن موسی(شاه چراغ)   ...

    مدفونین مشهور در حرم حضرت احمد بن موسی(شاه چراغ)
     
    منبع : پایگاه شاه چراغ ,
    میرزا ابوالقاسم سکوت
    وی عارف مشهور قرن سیزدهم هجری است که از مشایخ سلوکی شیراز بود. وی پس از کسب علوم اولیه به قصد یافتن مرد کاملی به اصفهان رفت و در نائین بخدمت حاج عبدالوهاب نائینی رسید و به اشاره وی به ریاضیات شدید و مسافرت های مختلف پرداخت. دو سفر به مکه و مدینه مشرف شد. پس از وفات استادش مدت چهار سال دیوانه وار در کاشان و اصفهان بسر آورد و سپس به شیراز مراجعت نمود. در سال 1339 هجری در شیراز بدرود حیات گفت و بنا به وصیت او، وی را در پایین قبر حضرت احمد بن موسی دفن کردند.

    فرهنگ شیرازی
    وی از شعرا و خوش نویسان شیراز بود. مرحوم روحانی وصال برادر زاده وی در شرح حال او می نویسد: فرهنگ چهارمین فرزند میرزا شفیع وصال است نامش ابوالقاسم و متخلص به فرهنگ است در سال 1242 در شیراز بدنیا آمد و در آغاز جوانی علوم ادبی و فنون ریاضی را فرا گرفت و حتی علوم جفر و رمل را دست یافت وی زبان فرانسوی را به تشویق حکیم قاآنی تحصیل نمود و شاعری توانا بود.

    ازجمله تالیفات او ترجمه کتاب بارع در علم نجوم بالغ بر ده هزار بیت می باشد. کتاب لغتی بنام: فرهنگ فرهنگ نیز تالیف کرد. رساله طب الیله و دیوان شعر از او باقی مانده است. وی در سال 1309 قمری بدرود حیات گفت و درحرم مطهر سید میر محمد علیه السلام دفن گردید.

    وصال شیرازی
    نام وی شفیع و مشهور به میرزا کوچک خان بود، خطی بسیار نیکو داشت. مرید سرسخت میرزا ابوالقاسم شیرازی ملقب به سکوت بود و در شعر و شاعری تسلط کامل داشت سبک او سبک منوچهری است قاآنی در حق او میگوید.

    بعد از وصال نیابی چون من
    صدبار اگر بکاوی ایران را
    وی در طول زندگی آثار زیبایی به یادگار گذاشت که عبارتنداز:

    - دیوان اشعار مشتمل بر پانزده هزار بیت

    - مثنوی بزم وصال

    - تکمیل مثنوی ناتمام فرهاد و شیرین وحشی

    - ترجمه اطواق الذهب زمخشری

    - صبح وصال

    از آثار جالب او فرهاد و شیرین است و آنرا بزم وصال نام نهاده است و مراثی سالار شهیدان فراوانی دارد. فوت او در سال 1262 بود و در حرم شاه چراغ مدفون گردید. دیوان او بالغ بر سی هزار بیت می باشد.

    کتابی در حکمت و کلام به نظم آورده کتاب دیگری در شرح گفتار فارابی درعلم موسیقی و شرحی درباره عروض و قوانین رساله ای هم در شرح احادیث قدسیه دارد.

    در شیراز قبرستان فراوان بوده است. در کنار هم هر امام زاده گمنامی قبرستان بود که از همه مهمتر کنار آرامگاه شاه داعی الله بود که هنوز هم برجاست، اشخاص سرشناس و عالم و عارف را معمولاً در بقعه شریف شاه چراغ علیه السلام دفن می کردند که متاسفانه ما از آنها چندان خبری نداریم. بنابراین نه تنها این مکان از نظر امام زاده های محترم قداست دارد، بلکه اگر گوشه گوشه های آن مدفن بزرگانی است که هریک چراغ تابانی نور افزا برای عصر خود بود.

    ای خاک اگر سینه تو بشکافند
    بس گوهر قیمتی که در سینه تست
    سید ماجد بحرانی
    ایشان درسال 973 ه. ق دیده به جهان گشود. درسال 1007 ه. ق درحالی که ازسنین خردسالی و پس از طی مراحل نوجوانی و جوانی با عرفان اسلامی آشنا شد و نیز به بصیرت دینی آراسته گردید به شیراز مهاجرت نمود. از شاگردان مشهور ایشان که آوازه ای بس بلند درعلم حدیث و فقاهت داشت مولانا ملا محسن فیض کاشانی است که در زمان خود علامه دهر گردید. این دانشمند بنام شیعی سرانجام پس از سالها مجاهدت و تدریس در علوم عقلی و نقلی سرانجام درشب بیست و یکم ماه رمضان سال 1028 ه. ق درسن 55 سالگی در شیراز وفات یافت و درحرم مطهر حضرت شاه چراغ علیه السلام مدفون گردید.

    علی بن احمد شیرازی مشهور به سید علی خان
    زادگاه ایشان درمدینه منوره بود و پس از مهاجرت و سفر هند به شیراز جهت تحصیل علوم دینی و ادبی پا گذاشت و پس از بهره بردن از محضر علمای بنام آن دوران با برجا گذاشتن شرحی ارزشمند از صحیفه سجادیه سرانجام به سال 1120 ه. ق در شیراز رحلت فرمود و در حرم حضرت شاه چراغ علیه السلام درجوار آرامگاه ابدی استادش سید ماجد بحرانی مدفون گردید.

    حاج محمد حسین حسینی شیرازی
    ایشان درسال 1175 ه. ق دیده به جهان گشود. وی عارف نامی و از بزرگان علم و ادب و عرفان شیراز، جنت طراز بود ایشان صاحب کتاب مشهور ریاض الشهاده می باشند و از دیگر آثار مشهور وی شرحی بر دیباچه مثنوی مولوی و کتاب مثنویات خمسه است. این عالم بزرگوار پس از سالها مجاهدت و سلوک الی الله و درپیش گرفتن طریق معرفت سرانجام به سال 1250 ه. ق درسن 75 سالگی بدرود حیات گفت. و درحرم حضرت شاه چراغ علیه السلام درجوار مرقد استادش ابوالقاسم سکوت مدفون گردید.

    صادق خان زند
    ایشان که یکی از رجال مهم دوران حکومت زندیه و برادر کریمخان زند مشهور به وکیل الرعایا بود به سال 1142 ه. ق در شیراز دیده به جهان گشود و پس از سالها خدمت به مردم شهر علم و ادب شیراز به عنوان یاری صدیق درکمک به برادرش کریمخان زند که به واقع دوستدار خدمت صادقانه به همنوع خود بود با کارنامه ای درخشان سرانجام درسال 1197 ه. ق درسن 55 سالگی به دستور آقا محمدخان قاجار چشمشان را نابینا کردند و سپس به قتل رساندند و در حجره داخل ایوان آستان مقدس احمدی و محمدی علیهما السلام که دفتر نذورات فعلی می باشد دردیوار شمالی به خاک سپردند و هم اکنون سنگ مقبره آن مرحوم در ورودی موزه آستان مقدس نگهداری می شود.

    جعفر خان زند
    این شخص شریف و بزرگوار سال 1163 ه. ق در شیراز دیده به جهان گشود. وی فرزند صادق خان و پدر لطفعلی خان زند بود که فرزند ایشان یعنی همان لطفعلی خان زند آخرین فرد رشید، مبارز و جوانمرد مردمان زندیه بود. جعفر خان زند پس از سالها خدمتگزاری به مردم شریف و نجیب شیراز و با داشتن همتی بلند در افزودن افتخارات این سرزمین ادب پرور سرانجام درسال 1203 ه. ق درسن 40 سالگی به دستور آقا محمدخان قاجار ابتدا مسموم و سپس به قتل رساندند، درحجره داخل ایوان آستان مقدس احمدی و محمدی علیهما السلام در محل فعلی دفتر نذورات در دیوار جنوبی به خاک سپردند و هم اکنون سنگ مقبره ایشان در ورودی موزه آستان مقدس نگهداری می شود.

    وقار شیرازی
    نام اصلی ایشان احمد و پسر ارشد وصال شیرازی بود. وی درسال 1232 ه. ق در شیراز دیده به جهان گشود و درسنین جوانی به تحصیل علوم صرف و نحو، فقه و اصول، ادبیات و حکمت الهی پرداخت و درتمام این دانشها سرآمد عصر خود بود. وی همانند پدرش درتمامی هفت خط خوشنویسی استاد بود به ویژه درخط نسخ و ثلث و رقاع و شکسته را درنهایت مهارت می نوشت. سرانجام آن عالم فرزانه پس از سپری نمودن عمری پرخیر وبرکت درماه شوال سال 1298 ه. ق درسن 66 سالگی وفات نمود و درحرم حضرت شاه چراغ علیه السلام در جوار پدر بزرگوارش به خاک سپرده شد.

    حکیم شیرازی
    نام اصلی ایشان محمود و دومین فرزند وصال بود. وی درسال 1234 ه. ق در شیرازدیده به جهان گشود در ابتدا تخلص شعری خود را طوبی قرارداد. درسنین جوانی به تحصیل علوم، ادبیات و حکمت الهی پرداخت ولی بعداً تخلص خود را به علت اشتیاق فراوان به علم حکمت به حکیم تغییر داد. این دانشمند عالیقدر سرانجام به سال 1274 ه. ق در سن 40 سالگی دیده از جهان فرو بست و درپایین ضریح مطهر حضرت شاه چراغ علیه السلام مدفون گردید.

    ابوالقاسم شیرازی
    ایشان چهارمین فرزند وصال متخلص به فرهنگ بود. وی درسال 1242 ه. ق در شیراز دیده به جهان گشود و چون مرحوم پدرش درنوشتن هفت خط استاد گردید علاوه بر دیوان اشعار تالیفات و تصنیفات دیگری از وی به یادگار مانده است شرح احوال و آثارش درکتب تذکره و در گلشن وصال نوشته آمده است. سرانجام وی به سال 1309 ه. ق در سن 67 سالگی وفات نمود و درجوار تربت مقدس حضرت سید میرمحمد علیه السلام مدفون گردید.

    توحید شیرازی
    نام اصلی ایشان اسماعیل پنجمین فرزند وصال شیرازی بود. وی درسال 1245 ه. ق در شیراز دیده به جهان گشود و مانند پدر و برادرانش درگفتن انواع شعر تبحر بسزایی داشت ایشان هفت خط خوشنویسی به ویژه نسخ را بسیار خوب و نیکو می نوشت سرانجام آن شاعر توانای سرزمین کهن فارس به سال 1286 ه. ق درسن 41 سالگی چشم از جهان فروبست و درحرم حضرت شاه چراغ علیه السلام مدفون گردید.

    عبدالوهاب یزدانی
    ششمین فرزند وصال شیرازی درسال 1252 ه. ق درشیراز دیده به جهان گشود وی همانند پدر و برادرانش خطوط مختلف را استادانه می نگاشت ایشان دارای دیوان اشعار و تصانیف فراوانی بود شرح احوال و آثارش درکتب تذکره ثبت است. سرانجام این شاعر شهرعلم و ادب و استاد فرهیخته به سال 1328 ه. ق در سن 76 سالگی بدرود حیات گفت و در حرم حضرت سید میرمحمد علیه السلام درجوار آرامگاه برادرش فرهنگ به خاک سپرده شد.

    میرزا حبیب الله شریفی
    ایشان درسال 825 ه. ق دیده به چهان گشود. وی از واقفین مشهور آستان مقدس احمدی و محمدی (علیهما السلام ) بودند و با همت بلندی که داشتند بسیاری از رقبات شهرستان میمندرا که توسط بانو تاشی خاتون مادر شاه ابو اسحاق اینجو وقف بر آستان مبارک حضرت شاه چراغ علیه السلام  گردیده بود را پیگیری نموده و به نام آستان مقدس به ثبت رساندند. وی به سال 920 ه. ق درسن 95 سالگی وفات یافت. ایشان دربخش کفش کن آستان مقدس احمدی و محمدی علیهما السلام پایین ضریح حرم مطهر رو به ضلع شرقی مدفون هستند.

    عسکرخان
    ایشان که به سال 1255 ه. ق درشهرستان فیروز آباد دیده به جهان گشود، یکی از مشهورترین مدفونین درحرم مطهرحضرت شاه چراغ علیه السلام از کلانتران بسیار معروف و درعین حال شجاع و دیندار ایل عرب باصری بوده و درب مشهور به عسکر خانی را که ازجنس نقره می باشد و درب جنوبی حرم مطهر که از آن سمت به رواق جنوبی پایین پا وارد می شوند که محل دفن عسکر خان نیز دراین قسمت قراردارد را در برابرمال الاجاره موقوفه میج که از رقبات وقف شده برآستان مقدس احمدی و محمدی علیهما السلام است و در اجاره همین فرد بوده است ساخته و تقدیم آستان مقدس حضرت شاه چراغ علیه السلام نموده است. وی به سال 1330 ه. ق درسن 75 سالگی بدرود حیات گفت.

    حضرت آیت الله سید محمد طاهری
    آن عالم فرزانه و مجاهد ربانی به سال 1298 ه. ش در شیراز در خاندانی روحانی و متخلق به اخلاق اسلامی و اوصاف حمیده دیده به جهان گشودند. پدر بزرگوارشان حضرت آیت اله العظمی سید عبدالله شیرازی از عارفان نامی و روحانیون برجسته شیراز جنت طراز و علم پرور بود. آن عالم بزرگوار و عارف به حق پیوسته پس از تحصیل علوم حوزوی و تربیت نمودن شاگردان با کفایت و مستعد درحوزه علوم مختلف دینی درخشان ترین سالهای عمر شریف و حیات پر برکت خویش را که قریب به 55 سال بود در سمت امام جماعت حرم مطهرحضرت احمد بن موسی شاه چراغ علیه السلام سپری نمود که خود درخور ستایش و قدر نهادن بسیار است و درطول مدت این خدمت صادقانه و ارزشمند زائرین و مجاورین حرمین شریفین از برکات وجود پر برکت آن عزیز سفر کرده به دیار باقی بهره های فراوان بردند تا آنکه سرانجام روح پرفتوح آن انسان والا مقام به سوی ملکوت اعلا پر کشید و به سال 1388 ه. ش درسن 90 سالگی جان به جان آفرین تسلیم کردند. آن جنت مکان خلد آشیان در رواق ضلع جنوب شرقی صحن آستان مقدس، ورودی مسجد جامع عتیق مدفون هستند.

    حضرت آیت الله شیخ عبدالحسین حائری شیرازی
    آن عالم مجاهد به سال 1250 ه. ش در خانواده ای با اصالت و سرشار ازمعنویت و عشق وعلاقه فراوان به خاندان عصمت و طهارت علیهم السلام در شهرکربلای معلی دیده به جهان گشود. پدر بزرگوار ایشان شیخ محمد طاهر حائری شیرازی و مادر گرامیشان بانویی مسلمان، پارسا و دین باور بود که دردوران منع حجاب رضا خانی نزدیک به 25 سال به نشانه اعتراض درخانه نشست. مرحوم آیت الله شیخ عبدالحسین حائری در دوران عمر شریف خویش همواره در فکر تذهیب نفس بود. آن مرحوم بسیار خوش خلق، متین و متوازن بود و همواره حرمت قرآن را مراعات میکرد و اشتیاق فراوانی به فرا گیری علوم فقهی و عرفان داشت. مرشد ایشان در تذهیب و عرفان شیخ محمد بهاری همدانی بود که در کربلا زمانی که ایشان نوجوانی 14 ساله بود تعلیمات ارزنده خویش را به وی ارزانی داشت. ایشان همواره به فکر رفع اختلاف و مصلحت اندیشی در امور مردم خطه فارس بودند. آن مرحوم کار بسیار ارزنده ای را در احیاء مکان های مذهبی شهر علم و ادب شیراز انجام داد. با این توضیح که مسجد امام خمینی نزدیک میدان شهدای فعلی را که همان مسجد سپهسالار سابق است مرمت و تجدید بنا نمود.سرانجام آن عارف ربانی و مجاهد نستوه پس از سالها زهد و عبادت و ترویج معارف واحکام شریعت اسلام ناب محمدی صلی الله علیه و آله با برجای گذاشتن سنتهای حسنه واقدامات ارزنده قابل ستایش به سال 1329 ه. ش دعوت حق را لبیک گفت وجان به جان آفرین تسلیم نمود. ودر صحن بارگاه ملکوتی ملک پاسبان حرمین شریفین احمدی و محمدی علیهما السلام مشرف به ایوان آستان مقدس احمدی (علیه السلام) درضلع شمال غربی مدفون گردید.

    از اوائل صدر اسلام ایرانیان توجه و علاقه ای به اهل بیت داشته اند ، در طول عمر آرزوی اکثر ایشان زیارت قبور ائمه اطهار بوده است ، مراسم سوگواری ایشان در هیچ کشور اسلام بعظمت مجالس ایرانیان برپا نمی گردید حتی آرزوی ایشان این بود که بعد از مرگ جسد ایشان در کنار مرقد ائمه اطهار دفن شود. خواجه نصیرالدین طوسی از اجله علمای شیعه است وصیت میکند که جسد مرا در پائین قبر امیرالمؤمنین دفن کنند و روی سنگ قبرم بنویسند: «کلبهم باسط دراعیه بالوصیه» (کهف، 18) بسیاری از ایرانیان وصیت داشتند که آرامگاه حضرات فرزندان حضرت موسی بن جعفر علیهما السلام در شیراز پیدا شد آنها که وجهی برای حمل جنازه آنها در دسترس نبود اصرار ایشان براین بود که درجوار حرم این حضرات دفن شوند ، و بسیاری از آنها با ارادتی که مریدانشان به ایـشان داشتند ، ایـن عمل را بیان میکردند و مسلم قبور ایشان در این هزار سال پناهگاه اجسادی بزرگانی است که بسیار از آن ناشناخته مانده اند. ما در اینجا بذکر چند تن از بزرگانی که مدارکی برای دفن آنها در جوار این قبور داریم می پردازیم.

    آیت الله شهید سید عبد الحسین دستغیب
    ایشان دومین شهید محراب انقلاب اسلامی است مرقد وی در حرم مطهر سید میرمحمد بن موسی بن الکاظم می باشد که مورد توجه و زیارتگاه مردم شیراز است. وی ازخاندان اصیل و روحانی هشتصد ساله شیراز می باشد و با سی واسطه نسبت ایشان به حضرت سجاد علیه السلام می رسد.

    تحصیلات مقدماتی را نزد اساتید مشهور آنزمان همچون ملا احمد دارابی و آیت الله میرزا علی اکبر ارسنجانی بپایان آورد و نزد اساتید بزرگ نجف اشرف مانند شیخ محمدکاظم شیرازی و ضیاء الدین عراقی و سید ابوالحسن اصفهانی بپایان آورد و به درجه اجتهاد نائل گردید.

    وی مسجد جامع عتیق شیراز را که خرابه ای بیش نبود مرمت کرد و دراین کار مأمونین را بخدمت و حتی خود در این خدمات شرکت میکرد تا این بنا که سابقه هزارساله دارد دوباره آباد شد و وی تا مرز شهادت دراین مجلس نه تنها نماز جماعت داشت بلکه درتمام شبها به وعظ و اندرز مردم می پرداخت حتی زمانیکه از ناحیه طاغوت منبر رفتن او ممنوع بود بعد از نماز عشا روی برطرف مامونین می کرد و مطالبی آموزنده میفرمود. وی با پیروی انقلاب به امام جمعه شیراز منصوب شد وسپس به نمایندگی مجلس خبرگان ازطرف مردم شیراز منصوب گردید و در تصویب و تدوین قانون اسلامی جمهوری اسلامی و تصویب اصل ولایت فقیه نقش بسزایی داشت.

    آثار حوزوی این شهید بزرگوار عبارتند از شرح و حاشیه برکفایه الاصول و مکاسب و وسائل شیخ انصاری و همچنین تقریرات درس مرحوم شیخ محمد کاظم شیرازی نزدیک صد کتاب در اصول و اخلاقیات و شرح حال ائمه از ایشان باقی مانده که اغلب بزبان خارجی نیز ترجمه شده از کتب مشهور ایشان که چاپ های مکرری دارد صلوه الخاشتعین و قلب سلیم – تعصب جاودان و استغاده است ؛ در روز جمعه 20آذر ماه 1360 هنگام عزیمت برای اقامه نماز جمعه بهمراه نوه خود شهید محمد تقی دستغیب و هشت نفر از یاران با وفا بشهادت رسید.

    آیت الله شیخ جواد انصاری همدانی از اساتید عرفانی آن بزرگوار بوده که ایشان نیز از بهره گیران انوار آیت الله قاضی بودند.

    آقای کریم محمود حقیقی که از یاران و ارادتمندان آن بزرگوار بود چنین گوید : خرداد سال 42 بود که آقای دستغیب سخنرانی های تند و شدید خود را برای طرفداری از امام خمینی شروع کرده بودند و در یک شب دردناک نیروی نظامی به منزل ایشان حمله کرد و شهید را باخود به تهران بردند. بنده آن شب خواب آرامی نداشتم و وحشتم از این بود که ایشان را اعدام کنند در ساعتی که خواب چشمانم را فرا گرفت در یک رؤیا دیدم پشت در منزل ایشان منبری نهاده وجمعیت زیادی آنها مجتمع بودند و واعظی خوش آواز مشغول خواندن اشعاری بود که بیش از آن در خاطرم مانده بود. چون وزن آن هم هم وزن اشعار مولوی بود آنرا در دیوان مثنوی یافتنم وقتی آنرا مطالعه کردم. دیدم عنیا همان اشعار آن گوینده است و نسبت به سلامت ایشان امیدوار شدم و دیری نپائید که با طلوع خورشید انقلاب این وعده عملی گردید و شهید دستغیب به آرزوی خود رسید این بود آن ابیات:

    مصطفی را وعده داد الطاف حق
    گر بمیری تو نمیرد این سبق
    من کتاب و مفجرت را رافعم
    بیش و کم کن راز قرآن با نعم
    کس شائد فیس و کم کردن دراو
    تو به از من حافظی دیگر مجو
    رونقت را روز روز افزون کنم
    نام تو بر زر و بر سکه زنم
    منبر و محراب سازم بهر تو
    در محبت قهر من شد قهر تو
    من مناره پر کنم آفاق را
    کور گردان دو چشم عاق را
     

    باری این شهید بزرگوار در کمال عزت و رحمت جسد یاره یاره که همچون جدش را در حرم حضرت سید میر محمد دفن کردند و امروز زیارتگاه مردم ارادتمند و دلسوز انقلاب است.

    حضرت آیت الله نجابت
    این بزرگوار که از یاران جمعی آیت الله دستغیب بود سرنوشت چنان رقم زد که خوابگاه ابدی ایشان نیز در کنار هم باشد ، تولد این بزرگوار در سال 1296 هجری شمسی در خانواده ای کریم الاصل در شهر شیراز بود ، تحصیلات مقدماتی آن بزرگوار در مدرسه خان زیر نظر آیت الله العظمی سید عبدالله شیرازی بود و سپس برای ادامه تحصیلات به نجف اشرف مشرف شدند. بیش از یک دهه در نجف اشرف اقامت داشتند و به درجه اجتهاد نائل گردیدند. ایشان فقیهی صاحب نام هم در حوزه علمیه نجف و هم در شیراز مطرح بودند از اساتید حوزوی ایشان اقاضیاء عراقی ، سید عبدالهادی شیرازی ، سید ابوالحسن اصفهانی ، سید ابوالقاسم خوئی و آیت الله بروجردی بودند ، روزیکه جواز اجتهاد بایشان دادند سن آن بزرگوار 28 سال بود. عرفان را در نجف زیر نظر حضرت آیت الله قاضی بهره ور گردیند. فرمودند که روزی از آیت الله قاضی پرسیدم بعد از شما ما دست بدامن چه کسی زنیم. ایشان فرمودند فردی است درهمدان که وقتی بزیارت نجف آمده بود خواست با من ملاقاتی داشته باشد کسی با او همراه بود که من ملاقات او را طالب نبودم باو گفتم که نیاید او فردا به همدان رفت نه من او را دیده ام و نه او مرا. فعلاً هم اوست که می تواند دست ترا بگیرد. آیت الله نجابت میفرمود روز دوم رحلت قاضی من نجف ر ا ترک کردم و بهمدان رفتم و آیت الله شیخ جواد انصاری را پیدا کردم و ایشان تا مدتی اسکاف میکرد تا عاقبت با اصرار و دست بوسی من مرا بشاگردی پذیرفت ، روز بعد فرمود من چند سال قبل بزیارت نجف آمده بودم خیلی میل داشتم بخدمت آیت الله قاضی برسم در راه که میرفتم صدائی از درون قلبم برخاست که برگرد چند قدمی برگشتم دوباره عازم راه شدم بازهم صدا را از درون قلبم شنیدم و بازگشتم فردا هم چون عازم سفر بودم دیگر موفق بزیارت آن بزرگوار نشدم. آیت الله نجابت میفرمود حدود یکماه من در همدان درخدمت این بزرگوار بودم و بعد از یکماه فرمودند برو به درست ادامه بده.

    این جانب کریم محمود حقیقی : از حضرت آیت الله انصاری پرسیدم از میان شاگردان جنابعالی که از همه برتر است ، فرمودند حساب شیح حسنعلی از حساب همه جداست و آقای آیت الله قاضی بعد از چند ماه که آقای نجابت بخدمتشان مشرف شده بودند در مجلس طلاب فرموده بود : شیح حسنعلی اعلی حرم است این بزرگوار نه تنها یک مجتهد بود بلکه عارفی که توانست در عمر با برکت خود بسیاری را تربیت کند. فقیهی بود که طلاب زیادی از معارف او بهره بردند ، مبارزه میدانی بود که بعد از انقلاب همه جا در خدمت فرمایشان امام خمینی بود ، طلاب ایشان نوعاً در ایام جنگ در جبهه بودند و اغلب بدرجه رفیع شهادت نائل شدند و من جمله فرزند ارشد ایشان بود ، مدرسه علمیه ایشان که بنام همین شهید است مرکز تدریس اصول فقه و مقدمات و درس خارج و بویژه در ایام محرم مرکز عزاداری حضرت ابا عبدالله بوده و هنوز هم دایر است همانطورکه یادآور گردید : آرامگاه ایشان در کنار آرامگاه آیت الله شهید دستغیب در حرم مطهر حضرت سید میرمحمد(ع) قراردارد و زیارتگاه خاص و عام است.

    مجد الاشراف
    متخلص به قدسی عارف و حکیم بزرگ سده سیزده و چهارده وی در سال 1243ه.ق در شیراز متولد گردید. پدرش عـــارف بزرگ سده سیزدهم بود، مـــادرش نیز از ســـادات شریفی حسینـــی بود مرحوم احمد تبریزی « وحیدالاولیاء » در رساله اوصاف المقربین که در احوال استاد خود یعنی مجدالاشراف تالیف کرده است برنامه هفتگی او را در ایام اقامت در مشهد مقدس از زبان او نقل می کند چنین می نگارد :

    اشتغال اوقات خود را اینگونه قسمت کرده بود: ایام منعینه را بغیر از روزهای جمعه و دوشنبه به تحصیل علوم می پرداخت و آن دو روز را تعلیم خود به بعضی از بزرگان می نمود ، همیشه با ترک حیوانی صائم الدهر بود و در هر اربعین یک روز افطار می نمود شبها در کنار پنجره حرم مطهر رضوی به صلوات و ذکر و اوراد و احیای لیالی می پرداخت.

    از آثارش: «تحفه الوجود»، در حکمت و عرفان؛ «تام الحکمة» که دیباچه‏ی «قوائم الانوار و طوالع الاسرار» پدرش، میرزا ابوالقاسم راز شیرازی، می‏باشد؛ «خلاصة الذهب»، تعریف سلسله‏ی ذهبیه رضویه؛ «قنوتیه»، فارسی و عربی؛ «تاریخ حیات قطب‏الدین شیرازی»؛ «مجلل الانوار» یا «کشکول سلسلة الذهب»؛ «مرآت الکاملین»؛ «وصیت نامه»؛ «دیوان» شعر.

    رحـــلت او در سال 1331 قمری واقع گردید و مزار شــریفش در اطـــاقی ویـــژه در حــرم مطهراحمد بن موسی شاه چراغ علیه السلام قراردارد.

    بسمل شیرازی
    یکی از دانشمندان بزرگ شیراز بود. به نقل از تذکره دلگشا وی پس از فراگرفتن مقدمات در مدرسه حکیم شیراز به علوم معانی و بیان و فلسفه و ادبیات دست یافت و مدتها به فراگیری اشارات بوعلی سینا و اشعار ملاصدرا پرداخت ، هدایت در کتاب ریاض العارفین درباره او چنین مینگارد : همانا سالهاست که فاضلی باین جامعیت ظهور نکرده و گردون چنین نفس شریفی را پیدا نیاورده است.

    بسمل در سال 1236 هجری در شیراز وفات کرد و او را در حرم سید میرمحمد بن موسی الکاظم دفن کردند.

    داوری شیرازی
    نامش میرزا محمد و پسر سوم میرزا شفیع وصال است. داوری در سال 1238 قمری در شیراز بدنیا آمد ولی در علوم ادبی و ریاضی و حکمت الهی و آداب سخنوری و خط و نقاشی سرآمد اقران بود. دکترحمیدی شیرازی در بحث ادبیات دوره قاجار می نگارد ، داوری گل سرسبد خاندان وصال است. با آنکه زود از دنیا رفت یک دنیا ذوق از خود بیادگار گذاشته ، سبک شعر او سبک منوچهری است.آثار:«دیوان» اشعار وی را در حدود پانزده هزار بیت دانسته‌اند. در بعضی منابع «رساله‌ای در عروض» و کتابی در «معانی و بدیع» و «فرهنگ» بزرگی به زبان ترکی به وی نسبت داده‌اند. از آثار چهره پردازی وی: چهار قطعه تصاویر آبرنگی از قیافه رجال برجسته دوره ناصری که در مرقعی با خطوط متنوع ترتیب یافته است؛ تصویر محمد شفیع وصال که بر روی تشکی نشسته است. از خطوط او: یک نسخه شش دفتر «مثنوی» مولانا، به قلم کتابت خفی عالی، با رقم «…واناالعبد…محمد المتخلص بداوری ابن‌المرحوم وصال…سنه 1267»؛ یک نسخه «لوایح» جامی، به قلم کتابت خفی خوش با رقم «….فی سنه 1276… و اناالعبد داوری بن وصال»؛ یک نسخه «چهار مقاله» نظامی عروض، به قلم کتابت خوش، با رقم «….حرره داوری بن وصال غفرله، سنه 1279»؛ یک نسخه «سحر حلال»؛ به قلم کتابت خوش با رقم: «….داوری بن وصال 1282»؛ چهار اثر دیگر وی در «احوال و آثار خوشنویسان» ذکر شده است.

    وی در سال 1283 دار فانی را بدرود گفت و در حرم حضرت شاه چراغ علیه السلام مدفون گردید.

    اشتراک گذاری این مطلب!
    موضوعات: امامزادگان  لینک ثابت



    [دوشنبه 1395-05-18] [ 11:54:00 ق.ظ ]






      خانه آخرین مطالب لینک دوستان تماس با ما  

     
     
    سلام به وبلاگ ما خوش امديد سوگند به روز وقتی نور می گیرد و به شب وقتی آرام می گیرد که من نه تو را رها کرد ه‌ام و نه با تو دشمنی کرده‌ام ( ضحی 1-2) افسوس که هر کس را به تو فرستادم تا به تو بگویم دوستت دارم و راهی پیش پایت بگذارم او را به مسخره گرفتی. (یس 30) و هیچ پیامی از پیام هایم به تو نرسید مگر از آن روی گردانیدی. (انعام 4) و مرا به مبارزه طلبیدی و چنان متوهم شدی که گمان بردی خودت بر همه چیز قدرت داری. (یونس 24) این عادت دیرینه ات بوده است، هرگاه که خوشحالت کردم از من روی گردانیدی و رویت را آن طرفی کردی و هروقت سختی به تو رسید از من ناامید شده‌ای. (اسرا 83) آیا من برنداشتم از دوشت باری که می شکست پشتت؟ (سوره شرح 2-3) غیر از من خدایی که برایت خدایی کرده است ؟ (اعراف 59)
     
     
    فراخوان چی شد طلبه شدم